Prva manevarska specijalna jedinica Patriotske lige Kalesija formirana je početkom januara 1992. godine, a kao prvi zadatak dobila je obezbjeđivanje Regionalnog savjetovanja Patriotske lige 11. januara 1992. godine u Tojšićima. U toku januara i februara jedinica je vršila kondicionu, taktičku i protivoklopnu obuku. Za komandira jedinice postavljen je Salih Muminović, koji je među prvima napustio bivšu JNA i stavio se na raspolaganje Štabu PL Kalesija. Jedinica je u početku bila ranga voda, a komandiri odjeljenja bili su Senad Požegić iz Donjih Rainaca i Mehmed Muminović iz Donjih Rainaca.

U martu 1992. godine nakon opremanja jedinice automatskim naoružanjem i opremom intenzivirana je vojnostručna obuka u rejonu Crne bare kod Donjih Rainaca. Na tom lokalitetu je 20. marta izvršena prva smotra jedinice, od strane komandanta Opštinskog štaba PL Kalesija Dževada Tosunbegovića. U martu 1992. godine u Prnjavoru je formirana još jedna manevarska jedinica PL Kalesija, koja je po potrebi djelovala u sastavu Prve manevarske jedinice PL. Bio je to interventni vod Prnjavorske čete, kojim je komandovao Sead Ikanović iz Prnjavora.

Manevarska jedinica PL Kalesija do početka agresije često mijenja lokaciju boravka i to uglavnom na pravcu Prnjavor – Kalesija Selo – Memići – Hajvazi na istočnom dijelu općine čime je djelovala na buđenju svijesti naroda. U sadejstvu sa pripadnicima MUP-a Kalesija držala kontrolne punktove u Capardama i Memićima. Dio jedinice, uglavnom iz Prnjavora, po padu Zvornika upućen je na Kula grad i dao svoj doprinos u odbrani tog područja. Smotru jedinice 11. aprila 1992. godine u Kadrićima (Gornja Kalesija) izvršio je komandant Regionalnog štaba PL Vahid Karavelić, koji je tih dana postavljen za komandanta Okružnog štaba TO Tuzla, čime je simbolično ušla u sastav Teritorijalne odbrane RBiH.

Početkom maja jedinica je ponovo prebačena na istočni dio opštine, učestvovala je u odbrani Prnjavora 5. maja 1992. godine, kao i sutradan u odbrani Memića i Kalesije Sela na Pogonu, kada dolazi i do prvih ranjavanja. Nakon toga jedinica je dislocirana u Donje Raince, gdje ju je zatekla vijest o prodoru agresorskih snaga u Kalesiju.

Po naređenju komandanta Opštinskog štaba TO Kalesija jedinica je u prijepodnevnim satima 11. maja upućena u odbranu Kalesije. U borbu je uvedena iz pravca Prnjavora, tako da je praktično iz pokreta ušla u okršaj sa oklopno-pješadijskim snagama agresora u centru Kalesije. U neravnopravnoj borbi, bez značajnijih protivoklopnih sredstava, poginuo je zamjenik komandira Senad Požegić a jedinica je bila prisiljena na povlačenje.

Pripadnici jedinice su se nakon ovih dešavanja uključili u druge jedinice ARBiH i učestvovali u odbrani RBiH do kraja rata 1995. godine. U toku agresije na BiH živote su položili sljedeći pripadnici jedinice: Senad Požegić iz Donjih Rainaca (odlikovan najvećim ratnim priznanjem Zlatni ljiljan), Salkan Musić iz Donjih Rainaca, Dževad Požegić iz Donjih Rainaca, Omer Suljkanović iz Donjih Rainaca i Mustafa Baručić iz Sarača.

(Iz knjige: Kalesijski zlatni ljiljani i dobitnici ratnih priznanja Armije i MUP-a RBiH, Kalesija 2018.god.)

Komentiraj