Naselje se nalazi oko 6 km južno od Kalesije i smješteno je na području gdje Sajtovićka rijeka izlazi iz masiva Bišine u gornjesprečanska polja. Ranije se Sajtovićka rijeka zvala Vacetinskom rijekom ili Vacetinom. Vacetinom se nazivalo i cijelo područje između sjevernih obronaka Borogova i Bišine i rijeke Spreče na jugu, odnosno između Borogova i Gojčina.

Sajtovići su vjerovatno dobili naziv po danas dosta rijetkom muslimanskom imenu Sait (odnosno Said), koji je moguće bio osnivač naselja ili na drugi način vezan za njegov nastanak. U okviru Sajtovića nešto izdvojen je zaselak Papratnik, sa bošnjačkim stanovništvom, dok u u zaseoku Janjići živi hrišćansko stanovništvo. U ostalom dijelu mjesta živi  izmiješano muslimansko i hrišćansko stanovništvo. U naselju se, na lokalitetu  Žarkulja, nalazi velika nekropola stećaka

U osmanskom periodu naselje je pripadalo nahiji Birče (Birač) u bosanskom sandžaku (kadiluk Vlasenica). Prema nedavno objavljenom defteru (osmanskom popisu) iz 1850/51. godine pripadalo je  džematu Vacetina u sastavu Kaze Birče (Vlasenica).  U tom dijelu Vacetine od današnjih familija navedeni su samo Jahići, dok se za druga navedena prezimena (Hadžići, Derandžići, Šejhovići, Halačevići, Jašarevići, Nalići…) ne može pozdano utvrditi na koje familije se odnose. Kulovići se navode u defteru za Gojčin (odnosno Jelovo Brdo). Ovdje treba napomenuti da je u vremenima nakon ovog popisa bilo i promjena prezimena nekih familija, kao i iseljavanja sa ovog područja. U pomenutom defteru su navedene 2 porodice Jahića: Ibrahima Jahića (sin Jahije, rođen 1800.godine) sa sinovima Halilom, Salihom, Ibrahimom i Mustafom, i Muse Jahića (sin Mumina, rođen 1820. godine).

Prema prvom austrougarskom popisu iz 1879. godine naselje se, pod nazivom Saitovići nalazilo u okviru opštine odnosno džemata Vacetina, kotar Vlasenica, a rezultati popisa stanovništva dati su sumarno, za cijelu Vacetinu.

Prema rezultatima narednog austrougarskog popisa od 1. maja 1885. godine mjesto je navedeno pod nazivom Šajtovići, u opštini Vacetina, i imalo je 36 kuća i 231 stanovnika, od čega 44 muslimanske i 187 pravoslavne vjere. Prema statusu bilo je nekoliko posjednika i težaka, kao i  72 kmeta.

Popisom od 22. aprila 1895. godine mjesto je u opštini Vacetina, razdvojeno po vjerskoj pripadnosti stanovnika na Durake, sa 9 kuća i 38 stanovnika muslimanske vjere  i na Šajtoviće, sa 31 kućom i 191 stanovnikom  pravoslavne vjere.

Rezultati posljednjeg austrougarskog popisa stanovništva od 10. oktobra 1910 godine konstatuju da u mjestu Šajtovići , koje pripada opštini  Vacetina (kotar Vlasenica) ima 36 kuća sa 183 stanovnika pravoslavne vjere, a u dijelu Sajtovića, tačnije zaseoku Duracima 13 kuća sa 44 stanovnika muslimanske vjere.

Prema popisu iz 1953. godine naselje Sajtovići je imalo 47 domaćinstava sa 237 stanovnika, a sastojalo se od zaselaka Papratnik (14 domaćinstava sa 78 stanovnika) i Sajtovići (33 domaćinstva sa 159 stanovnika).

Prema rezultatima popisa iz 1991. godine Sajtovići su imali 353 stanovnika, 127 Bošnjaka (Muslimana) i 226 Srba.

Bošnjačke porodice u Sajtovićima su: Hodžići, Jahići, Vokići, Bajrići, Kulovići, Beširovići…  Hodžići su vjerovatno nekad ranije živjeli na lokalitetu Bećirovine, prema Gojčinu. Do sedamdesetih godina XX vijeka u Sajtovićima je bila i familija Ćivića sa velikim zamljišnjim posjedima (Ćivića lug i dr.), međutim zbog stradanja u II svjetskom ratu ostalo je samo potomstvo po ženskoj liniji. Bajrići su doselili iz obližnjeg Šehera, daljim porijeklom su iz Dubrava. Vokići su ogranak familije koje ima i u Drvenicama, Gojčinu i Repuhu. Beširovići su se ranije bavili uglavnom kovačkim zanimanjem.

Hrišćanske porodice su Božići, Marići, Petrovići, Sandići, Rebići, Stevanovići, Miljanovići, Janjići, Lukići i Erići, i sve su porijeklom iz Hercegovine i Crne Gore.

(Iz knjige: Dževad Tosunbegović – Gornja Spreča, Kalesija, 2007. god.)

Podaci o popisu iz 1850/51 preuzeti iz rada: Kemal Nurkić, Dževad Tosunbegović – Popis bošnjačko muslimanskog stanovništva područja Vacetine, Gojčina i Papraće u kazi Birče 1850/51.godine (Šeherdžik br.6, Kalesija 2018.g.)

Podijeli objavu
Prethodni članakLike kod Kalesije
Sljedeći članakDrvenice

Komentiraj