Smješteno je na sjeverozapadnim obroncima planine Borogovo, oko 8 km od istočno od Kalesije, a sastoji se od niza zaselaka, počev od Odžaka, preko zaselaka Erića (Herića), Kapura, Vukića, Ložnja, Smiljanića i Vukićevića, pa sve do Oškopica. U starijim izvorima češće je korišten naziv Podborogovo. Od obronaka Borogova (852 m), preko niskih pobrđa spušta se prema Sprečkom polju, a prostire se između Papraćke i Šeherske rijeke (Mramorak), pritoka Spreče. Tu je još i niz manjih rječica i potoka, od Ilidže, Kanice, Česmice do Hadžinovca, svi se ulijevaju u Ugerovicu (Ugljarevica), koja se uliva u Mramorak, neposredno prije ušća Mramorka u Spreču ispod Kule.

S obzirom na konfiguraciju ovog područja, i uzimajući u obzir postojanje begovske kule u samom naselju, neposredno iznad vodom bogatog vrela Ilidže, sa sigurnošću se može predpostaviti da je naselje postojalo još u ranoj fazi turskog prisustva u ovim krajevima. Možda je to mjesto Odačka, koje se nalazi u pomenutom popisu Bosanskog sandžaka iz 1604. godine, i koje sudeći po strukturi popisanih posjednika i veličini njihovih posjeda spada u značajnija naselja u okviru nahije Birče.

Među potomcima borogovskih begova, čija se kula nalazila na  brežuljku između zaselaka Erići i Kapuri (Bojagići), sačuvano je predanje o porijeklu. Naime, predak današnjih Tosunbegovića i Omerbegovića, po tom predanju je zauzimao visok položaj u osmanskoj vojsci i shodno tome dobio je titulu bega i posjede na ovim prostorima, a bio je porijeklom “od Rogatice”. Naziv jednog od borogovskih zaselaka – Oškopice, možda se može dovesti u vezu  sa ranoislamskim nišanom Sulimana (Sulejmana) Oškopice iz 1582. godine, sa natpisom na bosančici, koji postoji kod naselja Dumanjići, u okolini Rogatice. Koliko se zna, prezime i toponim Oškopica, ne javlja se nigdje na drugom mjestu u Bosni, i može se objasniti time da je neko iz roda Oškopica donio taj naziv sa doseljavanjem na ovo područje. Predanja među borogovskim begovskim familijama dovode ih u vezu sa begovskom familijom koja je osnovala kasabu Mramorak, kasnije nazvanu Šeherdžik. Sačuvana je predaja da su preci Tosunbegovića i Omerbegovića u posjedu držali praktično cijelo područje Vacetine, od Borogova do Kamenice i Visa, i od visoravni Bišine do Spreče, između ostalog i kula u Osmacima bila je u njihovom posjedu po toj predaji. Predaja dalje kaže da su kasnije prešli  u odžake i kulu u pod Borogovom (lokalitet kod današnjeg zaseoka Herići), da bi usljed učestale hajdučije bili prisiljeni napustiti i taj lokalitet. Vjerovatno početkom austro-ugarske uprave Bosnom prešli su na područje današnjeg borogovskog   zaseoka Odžaci.  Ostalo je i to da su potkraj osmanske i kroz austrougarski  period kraljevine borogovski bezi redovito davala vacetinske muhtare i “medžlise”, i starali se o džamiji u Šeherdžiku.

Ostaci kaldrme na putu koji vodi od Zvornika, prolazi pored Borogova, Šehera, kroz Cakore, prema Mramorku i Bišini i dalje prema Kladnju i Vlasenici i danas su vidljivi na pojedinim dijelovima. Radi se o srednjevjekovnom putu koji je išao od Zvornika prema centralnim dijelovima bosanske države, i koji je vjerovatno građen u doba Rimljana, tako da su najvjerovatnije neosnovane predaje među hrišćanskim stanovništvom koje ostatke ovog puta zovu Jerininom kaldrmom.

Zaseoci Borogova su: Odžaci, Erići, Ložanj, Oškopice, Vukićevići, Kapuri, Smiljanići i Vukići.

Komentiraj